Weerstand bij patiënten: wat doe je er aan?

Stel je zit tegenover een patiënt en je ergert je mateloos aan het gedrag van deze persoon.

Je ziet al langer in hoe deze persoon in elkaar steekt en je weet ook wel wat die ander aan zichzelf moet gaan veranderen. Maar het lichtje gaat niet branden bij je overbuur.

Lastig is dat.

We weten het zo goed, toch? Voor die ander dan.

Dat is het typische van een hulpverlener: we weten het vaak erg goed voor de hulpvragers. Dat steken we niet onder stoelen en banken.

Maar weten we eigenlijk wel dat die weerstand die we soms ervaren ook iets over ons zegt?

Waarom krijgen we jeuk van een bepaald slag mensen of een specifieke patiëntengroep? Omdat deze mensen ons een spiegel voor houden. Wat zeggen ze echt tegen ons?

Doen ze dingen die wij eigenlijk zelf willen doen? Soms is dat wel zo.

Of zeggen ze zaken die je eigenlijk ook wel eens zou willen zeggen?

Nog belangrijker: hebben ze beslissingen genomen die je zelf ook had willen nemen maar nooit gedurfd hebt?

( ja, het klopt: ik benader deze weerstand eens positief!)

Ga eens een volgende keer na wat je deze patiënt jou verteld. Ik ben erg benieuwd naar je conclusies. 😉

 

Deel dit bericht

Meld je aan voor mijn nieuwsbrief

ontvang updates over de kaarten, laatste blogs en leuke nieuwtjes

Verder lezen

compassie moe
blog

Taboe: Ben jij wel eens compassiemoe?

Soms valt het me op dat hulpverleners niet altijd zich écht kwetsbaar op stellen. Ze kunnen veel dragen en bieden stabiele hulp. Ze geven veel

chocolade doos
Kort Verhaal

Kort Verhaal “Chocoladedoos”

Chocoladedoos Ik zit aan een tafeltje met een smakeloos kerststukje erop. De klokjes die er in hangen zijn toepasselijk voor de situatie waarin ik me